ปรึกษาเรื่องสามี

เราแต่งงานย้ายมาอยู่กับสามีซึ่งอยู่กินกับแม่เค้าค่ะเพราะว่าเรายังเด็กแล้วท้องได้7เดือนร่างกายจะเหนื่อยง่ายอยากนอนตลอกเวลา ซึ่งตอนเช้าเราไม่ได้ตื่นมาช่วยแม่เขาล้างจานค่ะ บ้านเป็นเหมือนไม่ต้องถูใต้บ้านเป็นพื้นขัดมันแล้วเป็นห้องใครห้องมัน ซึ่งเวลาเราตื่นสายไม่ช่วยแม่เขาวันไหนสามีเราด่าเราว่าเราไม่ตื่นมาช่วยเขาบ้าง ซึ่งงานไม่มีอะไรมากเลยค่ะ มีล้างจาน ตอนท้องไม่โตเราช่วยเขาทุกวันค่ะเพราะรู้สึกว่าตื่นมาไม่เพลีย เขาทำสวนทำอะไรเราก็ช่วยแต่ตอนนี้เราเพลียอยากนอนทั้งวัน เราอยากถามแม่ๆคนอื่นเราผิดไหมค่ะที่เราไม่ได้ตื่นมาช่วยเขาในบางวัน พอเราไม่ช่วยสามีก็จะมาด่า ว่ากูทำงานงกๆ กูไม่เห็นมึงทำอะไร บ้านนี้อยู่กันหลายคนน่ะค่ะมีฐานะในทุกเช้าทุกเย็นจะมีคนมาช่วยแม่เขาทำตลอดบางทีเขาจ้างคนมาทำความสะอาดบ้าง เราเลยลุกบ้างไม่ลุกบ้าง เราผิดมากไหมค่ะ อยากถามแม่ๆท่านอื่นค่ะว่าแม่สามีกับสามีเข้าใจบ้างไหมเเล้วเขาว่าอะไรไฟมที่เราเป็นแบบนี้ที่ไม่ค่อยได้ทำอะไร หนักใจมากค่ะอยากกับบ้านตัวเองตลอดเวลาเขาพูด เราอึกอัดมากมาไม่มีเพื่อนฟูงพี่น้อง ตังคนเดียวอยู่ในห้องตลอด 🥹🥹🥹🥹

2 ตอบกลับ
undefined profile icon
เขียนข้อความตอบกลับ

เราก็ท้องแล้วขี้เกียจง่วงอยากนอนค่ะ แต่คนที่บ้านแทบไม่มีใครทำอะไรให้เลย กวาดบ้าน ล้างห้องน้ำ ทำกับข้าว ซักผ้าเองทำเองทุกอย่างตั้งแต่ไม่ท้อง ท้อง ยันผ่าคลอดกลับบ้านวันแรกก็ทำเองหมด ไม่เคยได้พัก แต่งงาน 4 ปีผัวไม่เคยซักผ้า ทำงานบ้านให้เลยสักครั้ง เราเลี้ยงลูกทำงานหาเงินไม่พอยังต้องทำงานบ้านอีก เหนื่อยแทบตายหันไปมองผัวมันนอนสบายใจเฉิบไม่ทำเห้อะไร กิน ๆ นอน ๆ เล่นเกม เห็นแล้วหงุดหงิดลูกตาค่ะ อันนี้ในมุมเจ้าบ้านนะ อยู่บ้านคนอื่นจะทำตัวเหมือนอยู่บ้านตัวเองไม่ได้ เขาไม่ใช่พ่อแม่เราค่ะที่จะหลับหูหลับตามองข้ามอะไรก็ตามที่เราทำไม่เข้าตา ไม่ถูกใจเขาก็ด่า ไม่สบายใจที่จะอยู่ก็กลับไปอยู่ในจุดที่สบายใจ หรือปรับปรุงตัวเพื่อให้อยู่ร่วมกันได้สบายใจขึ้นค่ะ

อ่านเพิ่มเติม

ถ้าปรับตัวไม่ได้จริงๆหรือพยายามแล้วแนะนำให้กลับมาอยู่บ้านตัวเองค่ะเราก็ท้องอายุน้อยอายุครรภ์ไล่ๆกับแม่เลย อันนี้เรารู้ว่าเราอยู่ร่วมกับคนอื่นไม่ได้เรากลับบ้านเราตั้งแต่รู้ตัวว่าท้องค่ะตอนนี้29week จากก่อนท้องอยู่บ้านแฟนหมั้นกันแล้วแต่ให้เขาไปๆมาๆบ้านเราสบายใจกว่าค่ะลดปัญหาแม่ผัวกับลูกสะใภ้ ไม่มีที่ไหนดีเท่าที่บ้านเราเองแล้วค่ะ ทำงานบ้านหยิบจับช่วยที่บ้านนิดๆหน่อยๆเท่าที่พอไหวก็พอค่ะ

อ่านเพิ่มเติม