ถ้าเขายินดีจ่าย ให้เขาจ่ายค่ะ ดีแล้ว ดีกว่าไม่ได้สักบาทต้องทำงานงก ๆ เลี้ยงเองหมด เป็นค่าเพิ้สค่าเสื้อผ้าไป เด็กยิ่งโตยิ่งรายจ่ายเยอะ อันนี้พูดจากกรณีพี่สาวที่เลิกกับสามีแล้วไม่เอาอะไรเลย 38 แล้วยังต้องจากบ้านไปทำงานเลี้ยงลูก 2 คน ผู้ชายสบายตัวสุด และส่วนตัวสามีไม่ยอมหย่า แต่ก็ไม่เคยช่วยเรื่องเงินเลย หาเองตลอด เหนื่อยจนไม่รู้จะอธิบายยังไงเลย เราเลยมองว่าการที่เขาจ่ายเงินให้นั่นดีกว่าค่ะ เป็นสิทธิที่ลูกควรได้นะ เรื่องใส่ชื่อถ้ามองในอีกแง่ มีประโยชน์ในระยะยาวค่ะ เขาไม่จ่ายเราฟ้องได้ เขามีมรดกลูกเราก็รับได้แบบถูกต้องตามกฏหมายโดยที่ไม่ต้องไปเสียเวลากับกระบวนการพิสูจน์ความเป็นพ่อลูก
คุณกล้าหาญและเก่งมากๆค่ะ เราก็กำลังจะพาตัวเองไปในจุดที่กล้าหาญแบบคุณบ้าง เรื่องค่าใช้จ่ายต้องแล้วแต่รายได้ส่วนบุคคลเลยค่ะ กำหนดให้ไม่ได้ คุณต้องพิจารณาความเหมาะสมเอง แต่ดูๆแล้วเขาก็น่าจะเป็นพ่อที่ดีและไม่ได้เป็นการเลิกราที่รุนแรงอะไร ให้สิทธิความเป็นพ่อเขาเต็มที่เถอะค่ะ ไหนๆเขาก็ไม่ได้อยู่กับลูกแล้ว เขาก็คงอยากมีสิทธิปกครองลูกบ้าง อาจจะเช่นการเลือกโรงเรียน เราก็จะตัดบทบาทสามีภรรยาเหมือนกันค่ะ แต่ก็จะให้บทพ่อเขาเต็มที่ก็เขาไม่ได้เป็นพ่อที่ผิดหรือแย่อะไรนี่ แค่เราเป็นผัวเมียกันไม่ได้เอง
ของเราคือพ่อเด็กโอนเงินให้เดือนล่ะ 5000 ทุกเดือน ส่วนค่าเทอมแม่และพ่อออกคนละครึ่งหารเท่ากัน วันหยุดมารับลูกไปเที่ยวได้ หรือนัดไปกินข้าวข้างนอกกันได้สามคน แค่ลดสถานะผัวเมีย แต่ยังเป็นพ่อแม่ของลูกค่ะ อยู่กันมา 10 ปี ปรับไปไม่ได้ไปไม่รอด พูดกันมีแต่ทะเลาะ พอแยกกันแล้วสบายใจขึ้นเยอะค่ะ เหมาะเป็นเพื่อนกันมากกว่า ส่วนชื่อในใบเกิดไม่มีผลอะไรค่ะ ถ้าพ่อแม่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส และไม่ได้เซ็นรับรองบุตร ลูกจะอยู่ในการปกครองของแม่เพียงคนเดียว พ่อที่ให้กำเนิดก็ไม่มีสิทธิ์ค่ะ
ขอพูดในกรณีส่วนตัวนะ ช.ไม่ได้ช้วยสักบาท สิทธิการดูแลเป็นของแม่คนเดี่ยว ใบเกิดไม่ระบุชื่อบิดา เวลาเข้าเรียนหนือเอการทางราชการไม่ต้องไปตามหาเอกสารบิดามาใช้ สบายๆเพราะแม่ทีสิทธิในตัวลูก100% ส่วนพ่อ สามารถมาหา ส่งเสียเลี้ยงดูได้ คิดดีๆนะคะ เพราะเอกสารต้องหามาใช้จนลูกโต ใช้ตลอดจนเรียนจบเลย อาจยุ้งยากในอนาคตได้
เสียดายที่ไม่เรียนรู้กันให้ดีก่อนมีลูก สงสารเด็กเหมือนกัน แต่ก็ สู้ๆ
Anonymous